Tegen het ergste van twee kwaden – Hillary vs Trump vs The People

Tegen het ergste van twee kwaden…

Het is al sinds 2008 geleden dat ik zo bezig ben geweest met politiek en meer bepaald verkiezingen. Niet die van ons eigen kleine landje, waar men tot mijn spijt door de kleuren de idealen niet meer ziet en waar de beste electorale techniek de ander zwart maken blijk te zijn. Ongetwijfeld iets dat is overgewaaid van de VS. Het zijn namelijk hun verkiezingen die de wereldmedia al, bij uitbreiding, het hele jaar in de ban houden.

Dag na dag zie ik opiniestukken over de presidentskandidaten, stukken uit onafhankelijke kranten die gedwongen worden door het beetje ideaal dat hen nog rest partij te kiezen, meningen van kiezers en voornamelijk alle soorten nieuws over de verkiezing, zijn kopstukken die je tot enkele jaren geleden niet in de zogeheten kwaliteitskranten zou vinden, maar in al die felgekleurde blaadjes.

Wat ik zelden zie, zijn diepgaande vergelijkende studies die uit de doeken doen hoe beide kandidaten hun beleid op allerhande zaken willen afstemmen. Hoe slim ze echt zijn als het over binnen- en buitenlandse aangelegenheden gaat. We hebben er een goed idee van, maar eigenlijk onthouden we vooral dat ze elkaar graag zwart maken en dat de tactiek er vooral uit bestaat om elkaars fouten en zwakke punten boven te halen, minderheidsgroepen voor hun kar te sparren als het hen uitkomt en op continue basis te bewijzen dat het Amerikaanse volk hun toekomst maar beter somber uitziet als de andere kandidaat wint.

Persoonlijk zou ik mensen het YouTube kanaal van VOX aanraden om een aantal – niet altijd objectieve – interessante zaken te weten te komen over de befaamde kandidaten. Dit gezegd zijnde en omdat het mij op YouTube opvalt hoeveel celebs hun stem nu laten horen in de politiek, hoeveel intelligente en heel wat minder intelligente (primaten is veel gezegd hoor ik u denken) hun deskundig oordeel geven, bedacht ik of ze deze verkiezingen niet even kunnen schrappen of uitstellen, of opnieuw beginnen?

Ik zal wel weer in sprookjesland leven, maar is het niet mogelijk debatten te houden waar men verboden wordt om de ander zwart te maken, louter om de ander zwart te maken (en dus de aandacht van de eigen afval die men meesleept af te leiden). Debatteren en daaruit laten blijken dat de ene kandidaat slimmer is dan de andere, beter voorbereid op het presidentschap, kennis heeft van de binnenlandse- en buitenlandse politieke landschappen, etc.? Het lijkt logisch, maar de realiteit blijkt anders. Bij de voorbije debatten was ik dan ook telkens aan het wachten tot Jerry Springer ten tonele zou verschijnen. Ach, wie weet sluit de ene kandidaat de andere nog wel op na de verkiezingen. Big Brother kijkt en de show must go on. Make America Great Again, voegt niets toe, want America is nog steeds groot en de hele wereld volgt het spektakel op de voet. Toch zijn ze voor velen de grote broer of de belangrijkste partner, de hoeder van de wereld. Het zou jammer zijn dat daar iemand met minder hoedende kwaliteiten de trappen van het witte huis beklom. Love Trumps Hate, want het is altijd een goed plan om slim te zijn en de naam van de andere kandidaat in je slogan te gebruiken? En hoewel Donald een internetmeme is en mogelijk publiekelijk aanvaarde misogyne ‘sexual offender’ is, slaat Hillary elke dag opnieuw een beste indruk met alweer een schandaal dat ze aan haar E-mail Gate kan toevoegen. In onze contreien hoort men nog vaak: “Dat is weer iets dat overgewaaid is uit de VS…”. Deze keer hou ik mijn hart niet vast voor clowns maar onze verkiezingen (of dus toch clowns?).

De focus op waar het echt om draait is alweer nihil en de enige keuze die voor velen nog lijkt over te blijven is niet meer om voor iemand te stemmen in wie ze geloven, maar hun stem – de enige democratische input die ze echt hebben – te gebruiken om de ergste van de twee kwaden uit het Witte Huis te proberen houden. Beetje triest als je erover denkt…

De hele wereld kijkt nu terug naar de Obama periode met gemengde gevoelens. Voor velen was hij een Held en weten ze dat hij onder andere omstandigheden in het congres meer had kunnen realiseren. De groeiende polariteit (h)erkent hijzelf ook. Voor anderen was hij net de slechterik die de wereld (verder?) in verderf gestoken heeft. Toch zijn er mensen die van beide visies gedaan zijn die nu al Obama (en vooral zijn gezin) missen als ze denken aan wat hen potentieel te wachten staat. Zoals Barack het zelf aangaf, hij vond dat hij een betere president ging worden dan zijn tegenstanders (inclusief democratische), maar twijfelde er niet aan dat ook de anderen (op hun manier) het beste met het land voorhadden. Ideeën als verkiezingsuitslagen niet erkennen leken toen absurd. Nu heeft Obama schrik voor de toekomst van zijn natie en de wereld. Helaas is hij subjectief en zit hij vast in zijn partij. Een Republikeinse aftredende president had dit beter kunnen verkopen door beide kandidaten te kunnen veroordelen voor hun aanpak gezien beiden geen representatie zijn van de originele partij idealen.

Als mensen het gek vinden dat ik daar al weken van wakker lig, dan vrees ik dat ze niet begrijpen dat wat er daar gebeurt van invloed is op een groot deel van de wereld en zijn bevolking. Dit in een tijdperk waar verandering en evolutie tegen lichtsnelheid aanleunt en waar onze immer fragiele wereld dus moeilijker te controleren valt en de leiders op het wereldtoneel een ongeziene verantwoordelijkheid aan de dag moeten leggen. Onderzoek trouwens maar eens hoeveel intelligente mensen hun verschillende landen op dit moment ontvluchten waar leiders op aristocratische en megalomane manier het land willen leiden en omdat ze de nieuwe wereld niet aankunnen, terug willen grijpen naar een periode waarin hun natie ‘groots’ was. Niemand lijkt te reageren, en degenen die het wel doen lopen gigantische risico’s. Oh, en dan zijn er nog die religie daar meteen bij voor hun kar spannen. Als je erover nadenkt is het te gek voor woorden, helaas bittere realiteit.

Degene die nog steeds de klimaatveranderingen ontkennen of als een dure hoax afschilderen, zullen nog gelijk krijgen als we onze eigen planeet naar de vaantjes helpen vooraleer onze moeder/broeder aarde dit doet.  Voor Nostradamus en Stephen Hawking zou het alweer een streepje beteken m.b.t. hun voorspellingen over onze wereld. Symbiose, het lijkt enkel nog een mooi woord uit ons Disney woordenboek.

Zijn we echter doemdenkers of negatievelingen. Teleurgestelde dromers misschien die zien dat de realiteit niet is wat ze had kunnen zijn en zonder mogelijkheid om dit te veranderen. Toch blijven we positief omdat periodes van verandering en progressie nu eenmaal altijd gevolgd worden door een heel sterke weerstand daartegen waarna het kamp van de vooruitgang toch de doorslag zal geven. Helaas zijn het zaken die tijd vragen, geduld vereisen en een blijvende positieve energie. Mijn credo is dan ook dat negativisme besmettelijk is en positivisme aanstekelijk. Helaas impliceert dit dat negativisme zich veel sneller kan verspreiden, maar ook dat het te genezen is. Positivisme is werk van lange adem maar geeft meer energie aan jezelf en anderen.

Een presidentskandidaat die afkomt met “Make America and the World a Better Place”, zou wellicht recht naar een themapark in Florida gestuurd worden alwaar deze slogan uit volle borst gezongen zou kunnen worden. Toch lijkt het wel dat wat we nodig hebben. In een land met ongeveer 320 miljoen mensen moet er toch ergens een charismatisch, intelligente en altruïstische kop rondlopen? Ze hebben nog 4 jaar en een paar dagen om hem te vinden! Tot die tijd doen we waar we het beste in zijn! Onze kop in de grond steken? Nee, vooruitkijken en met een onwrikbaar geloof naar een betere wereld voor onszelf en onze kinderen werken. Of uw eigen leven leiden en alles daarbuiten negeren. Het is tenslotte een vrij land en u doet toch waar u zin in heeft? Of niet?

 

According to RJ,

4-11-2016

 

Advertisements

Brief aan de kinderen

Lieve kinderen,

Ik heb een beetje slecht nieuws:
De Sint komt dit jaar niet.
Hetzelfde geldt helaas ook voor zijn
beste vriend de Piet.

Bij de training op het dak
is de Sint zijn paard uitgegleden.
Hoewel ruiter en paard ervaring hadden
werd het ongeval niet vermeden.

Het viel met zak en al naar beneden
waar het landde op de straat.
Het zag er niet goed uit want het paard
viel pardoes op zijn ruggengraat.

Vanop de rand van het dak keek
onze goede Sint naar beneden.
Hij dacht dat het paard nog leefde
maar toen is er een auto overgereden.

Voor het paard kwam alle hulp te laat
en de autobestuurder twijfelde een even
en reed toen snel in het duister verder,
de zak haakte helaas vast aan zijn achtersteven.

Met lede ogen zag de Sint de wagen verdwijnen
en de zak werd meegesleurd, wel kilometerslang
Alles wat er inzat vloog eruit toen de zak scheurde.
Nu is alles wellicht ook kapot dacht de Sint bang.

Wat hij echter nog niet wist was dat de Piet
zijn trouwe vriend zich voor de grap
toen de Sint niet keek, had verstop in de zak
achteraf gezien zijn allerlaatste misstap.

De Sint die dit wist zag alles met lede ogen gebeuren.
Hij had helaas niet lang om zijn verliezen te betreuren.
De politie zag wat er gebeurd was en reageerde snel.
De Sint werd opgepakt en zit nu in de cel.

Uw correspondent RJ

Perspective

“I feel like the weather…”, she wrote.

Her thoughts scrambled, watching the gray skies, themselves undecided whether to start raining or start clearing. Doubtful, sad, alone.

A like came in, quickly followed by a comment:

“Shining like the sun! – To hot right?”, a friend wrote.
“To hot?”, another replied, “more like a roaring thunder beating down upon us…”
“Snowy, but sunny over hear though”, a third comment came in.

Our girl, liked all of their replies and felt a smile appear where there was a clouded face.
International friends, she thought,  they always help you put things in perspective.

And like the weather, there are different sides of seeing one’s situation.

 

 

Extract uit het dagboek van A’svr lvl12

Toen het licht der dingen
zijn huis op Aarde verliet,
verdorden, in het achtergebleven duister
de laatste tranen van Verdriet.

De warmte was gaan liggen
op het dak van elk overblijvend huis.
Ook de wind koelde af,
de wereld stil, zelfs geen geruis.

De heropbouw zou weer beginnen
maar zoals evolutie kost dat tijd.
De planetaire vernietiger keek toe
Verdriet was zijn deel, maar zonder spijt.

Het potentieel steeds aanwezig
werd door egocentrisme verwoest.
Ondanks alle ambitieuze dromen,
was de planeet helemaal verroest.

– Extract uit het dagboek van A’svr lvl12
Dag 214, jaar van Bog:ult XM4.

Apocalypse

Tobias en de verloren tand

Tobias lag in bed, hij hield zijn ogen wijd open. Toen dat maar moeilijk lukte gebruikte hij beide duimen en wijsvingers om zijn oogleden op hun plaats te houden. Het was al erg laat, bijna allemaal nullen op de klok. De kamer en het hele huis waren muisstil, alsof ze het wisten. Het enige dat je kon horen was het zachte geritsel van Tobias onder de lakens. Het was bijna zover, nog even wachten. Continue reading